BİNNUR DOĞAN

BİNNUR DOĞAN

YALNIZ SANDIKLARIMIZ

Bakınca; insanları yalnız görüyor, yalnızlığa mahkum olmuş sanıyoruz.
Oysaki; 
Onlar kimlere ceza kesiyor bilemeyiz
İnsanlar yalnızlığı seçerken; birilerine de ders veriyorlardı yokluklarıyla.
Neyin dersi mi dersiniz.
Hata yapan ve yapmaktan vazgeçmeyen, kendini vazgeçilmez sanıp kendine değer vereni önemsemeyen, elinin altında tutup gönlünü istediği gibi dolandıran bir sevgiliye mesela.
Ölüp geberir seven 
Ama 
Uzaklaşır
Susar
Sessizliğe gömülür 
Şimdiye kadar varlığını umursamayan, nasılsa seviyor diye hep sevecek diye oralarda bir köşede unutulmuş olmanın dersini verir onsuz da sevebileceğini göstererek.
Evet;
Gerçek seven kişi sevdiğinden vazgeçer de sevgisinden asla.
Sevgili sadece bir örnek.
Bu bir aile ferdi
Bir akraba
Kısacası kıymet bilmeyen, onun için harcanan çabayı karşılıksız bırakan herkes demek daha doğru olur.
Dedim ya; 
Bilmezsiniz her yalnızlık başkasına kesilmiş bir cezadır.
Birilerinin hayatında biblo misali durana kadar kendi yalnızlığını süsler yalnızlığı tercih eden kişi
Ha karşıdaki anlar yada anlamaz.
Aslında anlayacak olsa yalnızlığa itmezdi o da başka bir mesele ya neyse...
Konu konuyu açıyor.
En iyisi yine susmak lazım.
En iyisi gidip kırdığım masanın ayağını tamir etmeyi bir daha deneyim. 
Mübarek dört vida attım halen sallanıyor. Bazılarının yüreğinin ne yaparsa yapsın seven sevgi mayası tutmadığı gibi...
Sustum yalnızlığımın tadını çıkarıyorum
Yazarın Diğer Yazıları